De Analysi per aequationes numero terminorum infinitas

<1r>

Sent by D^r. Barrow to M^r. Collins in a Letter dated July 31. 1669.

<2r>

De Analysi per æquationes numero terminorum infinitas.

Methodum generalem quam de curvarum quantitate per infinitam terminorum seriem mensuranda olim excogitaveram, in sequentibus brevitèr explicatam potiùs quàm accuratè demonstratam habes.

Basi , curvæ alicujus , sit applicata perpendicularis: & vocetur , & ; & \sint/ , , &c quantitates datæ; & , {illeg} numeri integri. Deinde

^[1] Reg: I. Si , erit . Res exemplo patebit. Exemp 1. Si ; hoc est si , & ; erit . Exempl 2. Si erit . Exemp 3. Si , erit . Exemp 4. Si , id est si & , erit {illeg} infinitè versus protensæ; quam calculus ponit negativam propterea quòd jacet ex altera parte lineæ . Exemp: 5. Si , erit . Exemp 6. Si , erit , qualis est area Hyperbolæ utraq₃ parte linea .

Reg II. Si valor ipsius ex pluribus istius modi ^[2] terminis componitur, area etiam componetur ex areis quaæ a singulis terminis emanant.

Hujus Exempla prima S|s|unto. Si erit . |Et|E|e|nim si semper sit , & ; erit ex præcedenti {illeg}|R|egula superficiei descriptæ per lineam , & {illeg} superf descriptæ per ; Quare totæ . Sic si erit . Et si \/, erit .

Exempla secunda. Si , erit . Vel si , erit . Quarum signa si mutaveris habebis aff{illeg}|i|rmativum valorem ( vel ) <2v> Superficiei , modò tota cadat supra Basin ; sin aliqua pars cadat infra, (quod fit cùm curva decussat suam Basin inter & , ut hic vides in ,) istâ parte a parte superiori subductâ, habebis valorem differentiæ. Earum verò summam si cupis, quære u{illeg}|t|ramq₃ superficiem seorsim, & adde. Quod idem in reliquis hujus regulæ exemplis notandum volo.

Exempla tertia. Si , erit superficiei descriptæ. Sed hic notandum est quod dictæ superficiei {partes} sic inventæ jacent ex diverso latere lineæ : nempe, posito & , erit superficiei per descriptæ, & descriptæ per . Et hoc semper accidit cum indices rationum basis in valore superficiei quæsitæ sint varijs signis affectæ. In hujus modi casibus pars aliqua superficiei media (quæ sola dari poterit, cùm superficies sit utrinq₃ infinita) sic invenitur. Subtrahe superficiem ad minorem basin pertinentem a Superficie ad majorem basin pertinente{illeg} & habebis superficiem differentiæ {illeg}|b|asium insistentem. Sic in hoc exemplo, Si & , erit . Enim superficies ad pertinens (viz ) erit , sive ; Et superficies ad pertinens (viz ) erit , sive : Et earum differentia (viz ) erit sive . Eodem modo si , & erit . Sic si , & ; Erit .

Deniq₃ notari poterit quòd si quantitas in valore ipsins {sic} reperiatur, iste terminus (cùm hyperbolicam superficiem generat) seorsim a reliquis considerandus est. Ut si : Sit , & , ac ; Et erit , u{illeg}|t|pote quæ ex terminis generatur: quare si reliqua superficies  {sic}, quæ Hyperbolica est, ex calculo aliqua sit data, dabitur tota .

<3r>

^[3] Reg III. Sin valor ipsius vel aliquis ejus terminus sit præcedentibus magis compositus, in terminos simpliciores reducentus est, operando in literis ad eundem modum quo Arithmetici in numeris decimalibus dividunt, radices extrahunt, vel affectas Æquationes solvunt. Et ex istis terminis quæsitam curvæ superficiem per præcedentes regulas dinceps elicies.

Exempla dividendo.

Sit , curvâ nempe exist ente Hyperbolâ: Iam ut æquatio ista a denominatore suo liberetur divisionem sic instituo Et sic vice hujus nova prodit &c serie {istûc}{istâc} infinitè continuatâ. Adeoq₃ per Reg 2^am erit area &c infinitæ etiam seriei, tamen cujus termini pauci initiales erunt in usum aliquem satis exacti cùm sit aliquoties minor quam .

Eodem modo si , dividendo prodibit &c: Unde per Reg 2 erit &c Vel si terminus ponatur in divisore primus, hoc modo : prodibit &c pro valore ipsius . Unde per Reg 2 erit &c. Priori modo procede cum sit satis parva, posteriori cùm satis magna supponitur.

Deniq₃ si , dividendo prodit &c: Unde erit &c. {Præstat} aliquando partes numeratoris sersim considerare, ad {illeg}vitandum terminum in quotiente; ut si

Exempla Radicem extrahendo.

Si , radicem sic extraho Unde pro , nova producitur, viz: &c: Et area Hyperbolæ quæsita erit &c.

Eodem modo si <4r> ejus radix erit &c: Adeóq₃ area circuli quæsita \/ &c. Vel si ponas , erit radix &c Et area quæsita \/ &c: Sive &c.

Si , (cujus quadrad|t|ura dat longitudinem curvæ ellipticæ,) ex{illeg}|t|rahendo radicem utramq₃, prodit /\ Et dividendo sicut fit in
fractionibus decimalibus, habes Adeóq₃ una quæsitam

Sed observandum est quod operatio non rarò abbreviatur per debitam Æquationis præparationem. Ut in allato {illeg}|e|xemplo Si utremq₃ partem fractionis per multiplices prodibit , & reliquum opus perficitur extrahendo radicem numeratoris tantum & dividendo per denominatorem.

Ex hisce credo satis patebit modus reducendi quemlibet valorem ipsius (quibuscunq₃) radicibus vel denominatoribus sit perplexus, ut hic videre est ) in series infinitas simplicium terminorum, ex quibus, per Reg 2, quæsita superficies cognoscetur.

Exempla per resolution{illeg}|e|m Æquationum affectarum.

^[4] Quia tota difficultas in Resolutione latet, modu quo ego utor in æquatione numerali primùm illustrabo. Sit resolvenda: Et sit numerus qui minùs quàm decimâ sui parte differt a radice quæsitâ. Tum pono , & substituo hunc sibi valorem in Æquationem; & inde nova prodit , cujus radix exquirenda est ut quotienti addatur: Nempe (neglectis ob parvitatem) , sive veritate \2/ prope \1/ est; itaq₃ scribo in quotiente, & suppono & hunc ejus valorem, ut priùs, substituo, <4v> unde prodit . Et cùm \ad/ {illeg}|v|eritate prope accedit, sive ferè sit (dividendo nempe donec tot eliciantur figuræ quot locis primæ figuræ hujus & principalis quotientis exclusivè distant,) scribo in inferiori parte quotientis, cùm negativa sit. Et operationem sic produco quosq₃ placuerit. Verùm si ad bis tot figuras tantùm quot in quot in quotiente jam reperiuntur, unâ dempta, operam continuare cupi{illeg}|o|, pro substitue|o| in hanc , scilicet primo ejus termino propter exilitatem suam neglecto: Et prodit ferè sive (rejecto ,) ferè, quam scribo in negativa parte quotientis. Denique negativam partem quotientis ab affirmativa subducens, habeo quotientiem quæsi/tam.\

Æquationes plurium dimensionum nihilo se{illeg}|c|iùs resolvuntur, & operam sub fine, ut hic factum fuit, levabit|s|, si primos ejus terminos gradatim omiseris.

Præterea notandum est qùod in hoc exemplo si dubitarem an \ad/ veritati|em| satis accederet, pro || fin{illeg}|x|issem & ejus radicis primam figuram in quotiente scripsissem. Et hoc modi figuram quotientis secundam vel \etiam/ tertiam quotientis figuram sic explorare convenit ubi in æquatione ista ultimò resultante quadratum coefficientis penultimi termini non sit decies major quàm factus ex ultimo termino ducto in coefficientem termini a{illeg}|n|tepenultimi. Imò laborem plerumq₃ minues præsertim in æquationibus plurimarum dimensionum, si figuras omnes quotienti addendas dicto modo (hoc est extrahendo minorem {radicem}{radicum} ex tribus ultimis terminis æquationis novissimè p{illeg}p{illeg}t{illeg} \resultantis/ ) exquiras. Isto enim modo figuras duplo plures qualibet \2/ vice in quotiente \1/ lucraberis.

<5r>

Hæc methos|d|us de resolvendis Æquationibus pervulgata an sit nescio, certè mihi videtur præ reliquis simplex & usui accommodata. Demonstratio ejus ex ipso modo operandi putet, unde cum opus sit in memoriam facilè revocatu{illeg}|r|. Aequationes in quibus vel aliqui vel nulli termini desint eadem f{illeg}|er|e facilitate perficit. Et æquatio semper relinquitur cujus radix una cum acquisita quotiente adæquat radicem quotientis æquationis primò propositæ: unde examinatio operis hic æque poterit institui ac in reliqua Arithmetica, auferendo nempe quotientem a radice primæ æquationis (sicut Analistis notum est ^*[5]) ut æquatio ultima vel termini ejus duo tresve ultimi producantur inde. Quicquid laboris hic est istud r{illeg}|e|per{illeg}|i|etur in substituendo quantitates unas pro alijs reperietur. Id quod variè \possis/ perfici{illeg}|ere|, at sequentem modu maximè expeditum puto, præsertim cum numeri \2/ coefficientes \1/ constant ex pluribus figuris. Sit substituenda pro in hanc : cum ista potest resolvi in hanc forma . Æquatio nova sic generabitur . & . & . & , quæ quærebatur.

His in numeris sic ostensis: Sit æquatio literalis, ^[6] , resolvenda. Primùm inquiro valorem ipsius cùm sit nulla, hoc est, elicio radicem hujus æquationis ; & invenio esse . Itaq₃ scribo in quotiente & suppon|si|{illeg}|to|{illeg} , ipsi \pro / substituo valorem istum, & terminos inde resultantes ( &c) margini appono: Ex quibus assumo ubi & seorsim sunt minimarum dimensionum & eas nihilo ferè æquales suppono, sive ferè, sive . Et scribens in quotiente, substituo pro . Et terminos inde resultantes iterum in margines scribo, ut vides in annexo schemate. Et inde assumo quantitates , in quibus & seorsim sunt minimarum dimensionu & fingo ferè, sive ; & adnectens quotienti, substituo pro ; & sic procedo quousq₃ placuerit. <5v>

^* Sin duplo tantùm plures quotienti terminos, uno dempto, jungendos adhuc vellem: primo termino æquationis novissimè resultantis misso, & ista etiam parte secundi {illeg}|u|bi est tot dimensionum quot in penultimo termino quotientis; in reliquos terminos || margini a{illeg}|d|scriptos, ut vides, substituo {illeg} pro . Et ex ultimis duobus terminis æquationis inde æquationis inde resultantis, facta divisione , Elicio quotienti adnectendas.

Deniq₃ quotiens ista per Reg 2^dam dabit &c pro area quæsita, quæ ad veritati|e||m| tanto magis accedit quanto sit minor. ^[7] Sin velis ut valor areæ tanto magis veritati accedat quanto sit major, exemplum esto ; {illeg}|Itaq₃| hanc resoluturus excerpo terminos in quibus & vel seorsim vel simul multiplicati|æ| sunt & plurimarum \& æqualium./ ubiq₃ dimensionum. Et ex ijs quasi nihilo æqualibus radicem elicio, quam invenio esse , & hanc in quotiente scribo. Vel quod eodem recid{illeg}|i|t, ex (unitate pro substitutâ) radicem extraho & eam per multiplico, & factum in quotiente scribo. Deinde pono , & sic procedo ut in priori exemplo donec \habeo/ quotientem &c, Adeóq₃ aream de qua vide exempla tertia Reg 2^a. Lucis gr{illeg}\a/tia dedi hoc exemplum in omnibus idem cum priori, modò & sibi invicem ibi substituantur, ut non opus {ferit} \esset/ al{illeg}|i|ud resolutionis paradigma hic adjungere.

<6r>

Nota quod area limitatur a curva quæ juxta asymptoton aliquam in infinitum serpit; & termini initiales valoris extracti de , in asymptoton istam semper terminantur: Unde positionem asymptoti facile invenias. Idem semper notandum est cùm area designatur terminis {illeg} {illeg} plus plusq₃ divisis per continuò: præterquam quòd asymptoti rectæ quandóq₃ habeatur Parabola Conica vel alia magis composita.

Se{illeg}|d| hunc modum missum faciens, utpote particularem quia non applicabilem curvis in orbem ad instar Ellipsium flexis; de altero modo {illeg} per exemplum supra ostenso (scilicet quo dimensiones de in numeratoribus quotientis perpetuò fiunt plures) an{illeg}|n|otabo sequentia.

1. Si quando accida|i|t quòd valor ipsius , cùm nulla|u| est \e{illeg}|s|se {fingitur}{fingitum}/ , sit quantitas surda vel penitus ignota, licebit illam litera aliqua\^/ designare. Ut in exemplo , si radix hujus fuisset surda vel ignota, finxissem quamlibet pro ea ponendam, et |resolutionem| |ut sequitur perfecissem.|
Scribens in quotiente, suppono , & istum pro substituo, ut vides; unde nova &c resultat, rejectis terminis , qui nihilo sunt æquales propterea quod supponitur {illeg}|r|adix hujus . Deinde termini dant quotienti apponenda|u|m & substituenda|u|m pro . &c. Completo opere sum{illeg}|o| numerum aliquem pro , & hanc , sicut de numerali æquatione ostensum supra, resolv{illeg}|o|; &radicem ejus pro substituo.

2. Si dictus valor sit nihil, hoc est si in æquatione resolvenda nullus sit terminus nisi qui per vel sit multiplicatus, ut in hac ; tum terminos seli|e|go {illeg}|i|n quibus seorsim & etiam seorsim si fiat |fieri potest| , alias per multiplicata sit mini{illeg}|m|arum dimensionum. Et illi dant pro primo termino qu{illeg}|o|tientis, & pro substituendam. Sic {illeg}|I|n hâc , \lice{illeg}|b|it/ primum terminum quotienti{illeg}|s| vel ex <6v> , vel ex elicere.

3 Deniq₃ Si valor iste sit imaginarius ut in hoc augeo vel imminuo quantitatem donec dictus valor evadat realis. Sic in annexo schemate cum nulla est tum est imaginaria: Sin minuatur per datam ut fiat ; tum posito quod sit nulla, erit valore quadruplici ( , , & ) realis; quarum radicum ( , vel , vel , vel ) utravis esto primus terminus quotientis, prout superficiem|s| , , , vel desidera{illeg}|t|ur. ** In alijs etiam easibus, si quando hæsitas, te hoc modo extricabis **.^[8]

Et hæc de areis curvarum investigandis dicta sufficiant. Imò cùm Problemata de curvarum longitudine, de quantitate & superficie solida, deq₃ centro gravitatis omnia possunt eò tandem reduci ut quǽratur quantitas superficiei planæ linea curva terminatæ, non \opus/ est quicquam de ijs adjungere. In istis itaq₃ \autem/ quo ego operor modo dicam brevissimè.

^[9] Sit curva quævis, & rectangulum cujus latus vel est unitas. Et cogita rectam uniformitèr ab motam, areas & describere; & quòd est momentum quo , & momentum quo {illeg}|grada|tim augetur; et quo ex momento perpetim dato, possis, per prædictas regulas, a{illeg}|r|eam ipso descriptam investigare, {illeg}|si|ve cum momento descripta conferre. Iam qua ratione superficies ex momento suo perpetim dato {illeg} per præcedentes regulas elicitur, eâdem quælibet alia quantitas ex momenti|o| suo sic dato elicitur. Exemplo res fiet clarior. Sit ^[10] circulus cujus arcûs longitudo est indaganda. Ducto tangente , & completo indefinitè parvo rectangulo & posito : Erit ut sive momentum Basis , ad momentum árcus . . momentum arcus . . Adeóq₃ sive est momentum arcus . Quod reductum fit &c. Quare per regulam 2^dam longitudo <7r> arcus est &c. Sive &c. Non secus invenies arcum ponendo esse , \& radium esse ,/ invenies arcum esse &c

Sed notandum est quod unitas ista quæ pro momento ponitur est superficies cùm de solidis, & linea cum de superficiebus, & punctu cum de lineis (ut in hoc exemplo) agitur. Nec vereor loqui de unitate in punctis \sive lineis infinitè parvis |siquidem|/, proportiones ib{illeg}|i| jam contemplantur Geometræ dum utuntur methodis Indivisibilium.

Ex his fiat conjectura de superficiebus & quantitatibus solidi|o||rum| ac de centris gravitatum. Verum si e contra ex area vel longitudine ^[11] \&c:/ curvæ &c {illeg} {illeg}|al|icujus datæ longit{illeg}|u|do Basis desi{illeg}|d|eratur, ex æquationibus per præcedend|t|es regulas inventis extrahatur radix de . Ut si ex area Hyperbolæ ^[12] datâ cup{illeg}|i|o basin cognoscere, areâ ista nominatâ, radicem hujus &c: extraho, neglectis illis terminis in quibus est plurium dimensionum quam in quotiente desideratur. Ut si vellem quod ad quinq₃ tantùm dimensiones in quotiente ascent|d|at, negligo omnes &c, & radicem hujus tantùm extraho. ^[13] Analysin ut vides exhibui propter adnotanda duo sequentia. 1 Quòd inter substituendum, istos terminos semper omitto quos nulli deinceps usui fore prævideam. Cujus rei regula esto, quòd post primum terminum ex qualibet quantitate sibi collaterali resultantem non addo plures \terminos/ dextrorsum quàm istius primi termini \index/ dimensio\nis ab indice/ a dimensione|is| maximâ|æ| unitatibus distat. Ut in hoc exemplo ubi maxima dimensio est <7v> omisi omnes \terminos/ post , post pos{illeg}|ui| unicum, & duos tantùm post . Cùm radix extrahenda sit parium ubiq₃, vel imparium dimensionum; Hæc esto regula; Quod post primum terminum ex qualibet quantitate sibi collaterali resultantem non addo plures \terminos/ dextrorsum, quàm istius primi termini \index/ dimensio\nis ab indice/ a dimensione|is| maximæ unitatib binis unitatibus distat; vel ternis unitatibus, si \indices/ dimensionu ipsius unitatibus ubiq₃ ternis a seinvicem {sic} distant. & sic de reliquis.

2 Cùm video|a||m| vel &c: in æquatione novissimè resultante esse unius tantùm dimensionis, ejus valorem, hoc est, reliquos terminos quotienti addendos, per divisionem quæro. Ut hic vides factu.

^[14] Si ex dato arcu sinus desideratur; æquationis &c supra inventæ (posito nempe , & ,) radix extracta erit &c. Et præterea si cosinum ex \isto/ a{illeg}|r|cu dato cupis, fac &c.

^[15] Hic obiter notetur, qd vel terminis istarum radicum {illeg}|c|ognitis eas plerumq₃ ex analogia observata poteris ad arbitrium producere. Sic hanc &c produces dividendo ultimum {illeg}|t|erminum {illeg}|p|er hos ordine numeros &c., {illeg} Et hanc &c per hos \&c/ & hanc &c per. hos &c Et hanc &c p|m|ultiplicando per hos &c. Et sic de reliquis.

^[16] Et hæc de curvis Geometricis dicta sufficiant. Quin etiam si curva m{illeg}|e|chanica est Methodum tamen nostram nequaquam respuit. Exemplo sit Trochoides, cujus vertex & axis , & rota qua describitur. Et quæratur superficies . Iam posito , ut supra, & ; primò quæro longitudinem ipsius . Nempe ex natura Trochoidis , quare tota . Sed est \/ &c, & (ex prædictis) <8r> &c. Ergo tota &c. Et (per Reg 2) &c.

Vel brevius sic: Cùm recta tangenti parallela es|si|t erit ad sicut momentum linæ , momento linæ , hoc {illeg} {illeg}{illeg} est &c. Quare (per Reg 2) &c Et superficies &c.

Non dissimili modo (posito centro circuli & ) obtinebis aream &c.

Sit area \/ Quadratricis (cujus vertex est , & centru circuli \ / interioris \ / cui aptatur) invenienda. Ducta qualibet demitto perpendiculares , , . Eritq₃ . sive . Verum ex natura Quadratricis erit v|a|rcui ; sv|i|ve . Quare \posito erit/ &c {illeg}|e|x supra ostensis, & &c. Adeóq₃ Sive, divisione facta, &c & (per Reg 2) &c.

^[17] Sic longitudo Quadratricis , licet calculo difficiliori, determinabilis est. Nec quicquam hujus modi scio ad quod hæc methodus idq₃ varijs modis, sese non extendit. Imo tangentes ad curvas Mechanicas (si quando id non alias fiat) hujus ope ducantur. Et quicquid Vulgaris Anaylysis per æquationes ex finito terminorum numero constantes (quando id sit possibile) perficit, hæc per æquationes infinitas semper perficiat: Ut nil dubitavi|e||rim| nomen Analysis etiam huic tribuere. Ratiocinia nempe in hâc non minùs certa sunt quàm in illâ, nec æquationes minùs exactæ; licet omnes earum terminos nos homines & rationis finitæ nec designare neque ita concipere possumus, ut quantitates inde desideratas exactè cognoscamus: Sicut radices surdæ finitarum æquationum nec numeris nec quavis arte Analytica {illeg} ita possunt exhiberi ut alicujus quantitas a reliquis distincta e|&| exactè cognoscatur. Geometricè quidem exhiberi possunt, quòd hisce non conceditur: Imò et istis dimensionum duabus tribúsve plurium, ante curvas in Geometriam {illeg}|s|uper inductas, constructio nulla fuit habita. Deniq₃ ad Analytica{illeg}|m| <8v> merito pertinere censeatur cujus beneficio curvarum areæ {illeg}|&| longitudines &c (id modò fiat) exactè & Geometricè determinentur. Sed ista narrandi non est locus.

Respicienti, duo præ reliquis demonstranda occurrunt.

^[18] 1 Quadratura curvarum simplicium {illeg}|i|n Reg 1. Sit itaq₃ curva alicujus Basis , perpendiculariter applicata & area ut prius. Idem sit , et rectangulum |æ|quale{illeg} spatio . Est ergo & . His præmissis, ex relatione inter & ad arbitrium assumptâ quæro isto quem {illeg}|s|equentem v{illeg}|i|des modo.

Pro lubitu sumatur sive . Tum &|p|ro , & pro substitutis prodibit (ex natura curvæ) . Et sublatis ( & ) æqualibus, reliquisq₃ per divisis, restat . Si jam supponamus esse infinite parvam, sive esse nihil, erunt & æquales & termini per multiplicati evanescent; quare restabit , sive , sive . Quare e contra si erit .

^[19] Vel in genere si ; sive, ponendo {illeg} & , si ||, sive : tum pro & (sive, quod perinde est, ) pro substitud|t|is prodit &c &c, reliquis nempe terminis qui tandem evanescerent omissis. Iam sublatis & æqualibus, reliquisq₃ per p|d|ivisis, restat {illeg} . Sive, dividendo per , erit . sive ; vel restituendo pro & pro , hoc est \ pro &/ pro , fiet . Quare e contra si erit . Q.E.D.

^[20] Hic in transitu notetur modus quo curvæ to{illeg}|t| quot placuerit, quarum areæ sunt cognitæ, possunt inveniri; sumendo nempe quamlibet æquationem pro relatione inter inter aream & basi{illeg}|n| ut inde quæratur applicata . Ut si supponis|a||s| , ex calculo invenies . Et sic de {illeg} reliquis.

^[21] Alterum demonstrandum, est literalis æquationum affectarum resolutio. Nempe quòd quòtiens, cum sit salis parva quo magis producitur eo magis veritati accedit, ut distantia sua (, , vel &c) ab exacto valore ipsius , tandem evadat minor <9r> quavis data quantitate; Et in infinitum producta {illeg}{illeg}|s|it ipsi æqualis. Quod sic patebit |[|1: Quoniam ex ultimo term{illeg}|i|no æquationum quarum , , &c sunt radices, ista quantitas in qua est minimæ dimensionis (hoc est, plusquam dimidium istius ultimi termini, si supponis satis parvam) in qualibet operatione perpetuò tollitur; iste ultimus terminus (per 1.10 Elem) tandem evadet minor quavis data quantitate; et prorsus evanescet si opus infinite continuatur. Hoc est si radices æquationis resolvendæ gradatim augeantur \per negativos/ p|v|er|l| diminuantur per \affirmativos/ terminos quotienti continuo annexos, ejus ultimus terminus perpetuò decrescet, donec opere in infinitum continuato tandem evanescit. Hoc est si radices æquationis resovendæ. A{illeg}. |[|Nempe si , erit dimidium omnium &c & dimidiu omnium &c. Itaq₃ si erit plusqua dimidium omnium &c: & plusquam dimidium omniu &c. Sic si erit plusquam dimidiu omnium &c et sic de reliquis. Et numeros coefficientes quod attinet, illi plerumq₃ decrescent perpetuò, vel si quando increscant, tantum opus est ut aliquo {ties}ad huc minor supponatur.

2 Si ultimus terminus alicujus æquationis continuò diminuatur donec tandem evanescat, una ex ejus radicibus etiam diminuetur donec cum ultimo termino simul evanescit{.}

3 Quare quantitatum|es| , , &c unus valor continuo decresci{illeg}|t{illeg}| donec tandem, cùm opus in infinitum producitur, penitus evanescat.

4 Sed valores istarum vel &c unà cum quotiente eatenus extractâ adæquant radices æquationis propos{illeg}|i|tæ. (Sic in resolutione æquationis . supra ostensâ percipies &c :) Unde satis liquet propositum \quod/ quotiens infinite producta est una ex valoribus de .

Idem patebit substituendo quotientem pro in æquationem propositam. Videbis enim terminos illos sese perpetuò destruere in quibus est minimarum dimensionum.